Maandelijks archief: maart 2015

Een Ontmoeting met mijzelf

Zo kan ik deze reis, dit verhaal wel typeren..

De afgelopen weken zijn voor velen een energetische katalysator geweest en voor velen nog..Zoveel energievelden die op ons afkwamen, zoveel mooie gebeurtenissen waarvan niet altijd zichtbaar maar zeker voelbaar.
En nu zitten we al een poosje in de Lente.. De Equinox was krachtig en puur…en in deze afgelopen weken ontmoette ik mijzelf..
Wat begon met de aanschaf van 2 prachtige en bijzondere steensoorten.. een lemurische laserkwarts en een bijzonder mooi stukje Azeztuliet..Buiten de andere mooie dingen die een mooi plekje hebben gekregen bij anderen en in de Kristallen Tuin..

het Pad wat ik loop/volg heeft vele zijwegen.. Zijwegen om soms aan voorbij te gaan en soms het gevoel te hebben om in te slaan en de weg te verkennen.. Want leren doe je niet door alleen op de gebaande paden te blijven.. maar ook om je eigen weg te maken, een ontdekkingsreiziger te zijn..
Echter veel paden blijven onontdekt, soms omdat het niet hoeft of soms omdat de angst de nieuwsgierigheid de baas is..
Of het ‘niet weten’ niet op kan tegen het ‘niet willen weten’

Maar ineens komt ook bij mij de vraag naar boven, klopt het pad nog? Is de toekomst die ik voor ogen heb ook wel de toekomst die mijn Hoger Zelf en ik ooit hebben afgesproken? Tenslotte loop ik hier om mijn Goddelijk Doel, mijn missie waarmee ik in dit leven sprong neer te zetten..
Nu heb je natuurlijk daarin je Denken en je Intuïtie( je voelend denken) maar ook die waren niet in overeenstemming met elkaar..

En dan ineens komen er nieuwe kristallen schedels op je pad, en een nieuwe ontwikkeling die helaas even uitgesteld is en dus ook o.a. deze 2 kristallen..
Mijn lichaam reageerde sterk op deze energie wat resulteerde in anderhalve week nekkramp, kundalini – energievuren via de ruggengraat.. Onrustige dromen en overdag in een staat van permanente vibratie rond te lopen..

Maar geen antwoord, alleen nog meer vragen.. Onrust, oude processen en daaruit vloeiende inzichten werden als een waterval over mij uitgestort.. Terwijl ik normaliter tegen mijzelf gezegd zou hebben leg de stenen weg, begon er juist een nieuwgierigheid op te borrelen.. Waar gaat deze weg heen?
Terug kon ik al niet meer, hooguit stilstaan maar zelfs daarin voelde ik heel zachtjes vooruitgestuurd worden.. Je zou bijna kunnen spreken van een hand in de rug, die zachtjes druk uitoefende om vooral door te gaan.. Niet om te keren, zelfs niet omkijken..
Nu kan dit voor hen die dit niet zo kennen, wat beangstigend overkomen.. Het gevoel van de controle los laten, niets vasthouden maar je te laten leiden.

Deze weg leidt mij naar Egypte.. het land waar ik dacht weinig tot geen binding mee te hebben.. Energetisch had ik dit land al vaak bezocht maar het riep niet de euforie op die anderen wel met dit land hebben. Toch kwam het terug.. Hathor, Isis Osiris, maar ook kristallen die resoneren op Egyptische energie en de beklemming kwam terug.. Waarom vroeg ik mij af? Dromen over slangen kwamen terug. In de tempels van Isis waren slangen aanwezig.. Tijdens een ziekbed waarbij ik niet aanspreekbaar was voor de buitenwereld, heb ik mijzelf zien lopen met 2 grote slangen aan mijn zijde.. En dan te bedenken dat ik absoluut niet zoveel van slangen moet hebben.. Heb me verdiept in hun achtergrond en de angst is hanteerbaar maar terraria en ook in dierentuinen moeten ze stil blijven liggen en vooral zo blijven..
En nu kwamen ze terug op mijn weg..
‘letterlijk’ op de weg die ik aan het onderzoeken was.. samen met oude patronen vanuit familie en vrienden..
Deze reis was erg confronterend voor en met mijzelf.. De drang om nu vast te blijven houden aan het vertrouwde, het bekende was sterk aanwezig.
Maar diep van binnen voelde ik ook, dat als ik nu niet los zou laten het een hele tijd zou duren voordat ik opnieuw een vuurproef zou krijgen..

Raad kon ik niet vragen, adviezen zouden niet helpen want alles werd gegeven wel vanuit een goed hart maar niet uit mijn eigen hart..
Inzicht nummer zoveel kwam terug op mijn weg… waarom wel de juiste adviezen voor de ander en niet voor mij zelf.. en daar kwam de Spiegel terug op mijn weg..
Loslaten wat niet meer dient..
Maar ” hoe laat je los, wat laat je los en wil je los laten” 3 vragen en 1 antwoord.. (Zelf)Vertrouwen.. niet vanuit hoogmoed en ‘kijk mij dit eens doen’ maar door er geen voeding aan te geven en vandaar uit ‘weten’
Niet spiegelen aan iemand anders want die weg is voor die persoon, soms loop je parallel, soms samen en soms ver uit elkaar.. En vertrouwen dat jij voldoende capaciteiten hebt om jouw eigen missie te lopen vanuit Vertrouwen.
Ook als het lijkt dat alles om je heen instort, dat de verbinding met ‘buiten’ verloren lijkt te zijn.. Het gevoel dat mensen die je graag mag, je weg lijken te verlaten.. Het laatste is niet zo maar ook zij lopen hun eigen wegen die soms een zijweg of een bocht zijn..
In deze paar weken voorafgaande aan een energetische sterke zonsverduistering kwam ook nog een ander veld het energie systeem binnen.. Het prachtige noorderlicht, niet voor iedereen zichtbaar maar wel voelbaar( misschien niet letterlijk maar je systeem weet) De uitlijning vanuit de kosmos werd in gang gezet. en klap, klap, klap daar sloten weer deuren en luikjes vanuit energievelden die gedaan waren..

Mooie teksten werden door anderen geschreven, een steekje van jaloezie kwam naar boven en bracht mij terug naar de beginperiode van mijn spirituele herinneringen.. Ervaringen van anderen, die zo mooi waren maar ik niet voelde..Niet zag en dus dat ook wilde.
Nu waren het geen beelden, geen gevoelens maar woorden.. ‘n Aparte ervaring.. en opnieuw voelde ik mijn keel in een beklemming zitten..
Uitspreken, orakelen.. mijn gevoel weergeven maar vooral ook de waarheid waarin ik ten diepste geloof, gewoon omdat ik niet anders kan.. dat alles kwam terug naar boven..
Anders schrijven, vertellen om het anderen naar de zin te maken? Nee dat gaat niet, het is wie ik ben en juist veranderen zou mijzelf op nieuw verloochenen.

Mijzelf niet waard achten om mijn stem te laten horen en ik weet zeker dat dit ook voor velen anderen geldt.. misschien ook wel voor jou Lezer..
Maar hoe zou mijn/jouw stem dan kunnen klinken?
Door je eigen waarheid uit te spreken, door zelf te onderzoeken en de toetsen…. klopt dit met hoe ik dit voel? Resoneert net of ga ik mee omdat anderen die ik goed ken hierop reageren..

Toetsen aan jouw resonantie is vaak het moeilijkste wat er is.. Wat het vraagt om je af te stemmen op jezelf, diep af te stemmen en dan te luisteren.. En tijdens die afstemming komt alles naar boven om je maar van de afstemming af te leiden.. Je zou kunnen spreken van weerstand, van onrust..
Want het is mijn ervaring dat als je je stem, jouw eigen stem laat horen dat er wel eens een afwijkende stem kan klinken.. Dat je dan ineens niet zo aardig meer gevonden wordt, of als wereldvreemd of misschien wel gek gevonden wordt.. Dat men je gaat ontwijken, of stilzwijgend negeren.

En soms Lezer, kan dit pijn doen bij hen die dit ervaren.. Vooral omdat jij/men het niet verwacht van bepaalde mensen in de eigen omgeving en komt het gevoel van ‘onmacht’ sterk naar boven.. Wat roept het dan in je op? Wat gebeurt er als je die pijn laat zijn..?
In mijn geval was het ook de resonantie op het niet willen readen, op het afgerekend worden door derden als het antwoord niet dat was wat gehoord wilde worden..
En werd opnieuw de link gelegd met Egypte.. (wat ik nog niet helemaal duidelijk heb en het hier dus ook nog even bij wil laten..)

Maar ook het neerschrijven van teksten… van binnenuit/oorsprong kom ik uit een volk waar wij geen geschreven woord gebruiken maar beelden en verhalen om wijsheid, kennis, ervaringen over te brengen..en ook klanken maken deel uit van deze communicatie ( zie daar weer een verwijzing naar de Hathors en de beklemming op de keel van mij)
Echter tijdens een van mijn levens hier op deze aarde heeft mijn essentie in dat leven daar een zware prijs voor betaald zou je kunnen zeggen.. Wat nu nog invloed heeft op de manier waarop ik als Marianne communiceer..( als ik een ‘reading’ zou doen of vanuit mijn gevoel een ‘analyse’ neerschrijf voor iemand), niet goed durven uitspreken. vertrouwen erin hebben.

Zwijgend observeren en luisteren, soms iets aangeven, soms laten gaan… maar ook Spreken kan juist goud brengen op het juiste moment..

Lezer, dat wat u leest is een ervaring uit eigen persoon.. Het hoeft niet voor ieder zo te gaan, niet ieder pad heeft dezelfde uitdagingen..en dat is maar goed ook..
Wat ik mee wil geven, is dat iedereen op het juiste tijd, op de juiste plek in zijn of haar ontwikkeling staat.. ook al lijkt het niet altijd zo..
In ons pakketje wat we meenemen tijdens de sprong voor dit leven, zitten vele ervaringen die gevoeld wilden worden en vooral de ervaring om te zijn wie je bent.. Niet omdat je ‘gedwongen’ wordt maar vanuit je eigen bewustzijn, je eigen keuze die je maakte.. En dat maakt juist de ontdekkingsreis de moeite waard, omdat we allemaal bewust zijn van het eindpunt dat wel allemaal zo goed kennen..
Het is niet het einddoel dat telt maar juist de reis er naar toe..
10410537_653301948125766_3342135233110877337_n

De weg van de Weerstand, Afleiding, Uitstel en Zelfdiscipline…..

Vanmorgen tijdens het doorscrollen op Facebook zag ik deze link

Bij het doorlezen van dit artikel ging ik even in mijn gedachten terug.. Wat een herkenning las ik hier.. Ik kon er niet omheen..
Al dagen ervaar ik ‘n soort transformatieproces.. Een andere kijk met andere keuzes, in mijn beleving een voelbare verandering van trillingen en vooral het loslaten van dingen die ik oude energie noem..Patronen en ook keuzes maar ook in mijn gedrag en handelen.
Dit begon toen ik een speciale Lemurische laserkristal aanschafte op de Mineralenbeurs..Ik had de beschrijving van deze punt nog niet gelezen maar iets voelde de noodzaak tot aanschaf..Daar kwam ook nog een stukje Azeztuliet bij die samen met Moldaviet en Aegirin een krachtveld opbouwde..en vervolgens samen met de Laserpunt aan de slag gingen in mijn systeem.. Op dit moment heb ik nog steeds last van mijn nek wat een gevolg is van dit proces.
Omdat deze stenen nog steeds aan het werk zijn in mijn systeem plaats ik ook geen foto’s van deze soorten..
Inmiddels had ik wat holistische beschrijving van de klachten opgezocht en bemerkte de herkenning in mijn systeem.. Weerstand, pure weerstand.
Van alles willen neerzetten maar verder weinig tot geen actie ondernemen. Herkenbaar?
Ja zeker. Last van verminderd Zelfvertrouwen.
Opnieuw een weg uitstippelen? Meer aandacht besteden aan de Kristallen Tuin? Voornemens genoeg maar daar bleef het vaak bij.. Andere opzet van Spiegelstenen? Ach die website loopt toch niet goed, waarom zou ik er moeite in gaan steken! In plaats van eindelijk die andere website op te starten of die webwinkel.
Eindelijk dat speciale boek gaan lezen? Ja maar er moet nog van alles gedaan worden in huis, de honden moeten aandacht/uitgelaten, in de middag is Spiegelstenen bereikbaar en voordat je het weet ben je zo weer een dag verder en dan heb je eigenlijk niets gedaan..
Of jawel maar niet dat wat er juist neergezet mocht worden.

Neem nou bijvoorbeeld het schrijven van dit blog of een notitie en laat ik het boek nog maar even buiten beschouwing.. Al dagen ben ik bezig om ruimte te maken voor de teksten of zinnen die in mijn hoofd/hart naar boven komen. En even zoveel dagen blijft het gewoon bij teksten die niet neergezet zijn, die geen gronding gekregen hebben.. Want ik moest eerst nog wat andere dingen doen en dan wanneer ik eindelijk tijd had was de inspiratie, de mooie teksten weer verdwenen. Dan moest ik weer zoeken naar de woorden en dan gebeurde er weer iets wat mijn aandacht op dat moment nodig had en voilà de tijd was weer verdwenen. (Zoals ook net weer gebeurde, toen een van de honden bijna stikte in haar kauwkluif omdat ze zo gulzig is.)

En soms zie ik ook weer mooie teksten van de hand van anderen schrijvers en begin ik te twijfelen aan mijzelf.. Waarom zou ik deze teksten neerschrijven als anderen het beter kunnen verwoorden.. Schoenmaker blijf bij je leest, deze uitdrukking is wel bekend.
Maar wat is dan de bedoeling van mijn aanwezigheid hier op deze aarde? Daarop probeerde ik de afgelopen week een antwoord te krijgen en zoals bekend in de spirituele wereld… dat antwoord komt nooit zodanig, dat je er gelijk iets mee kunt, tastbaar dan.
Nu ben ik dat wel gewend want eigenlijk doe ik dat in de praktijk ook. Geef eigenlijk nooit een pasklaar antwoord maar reik iets aan waarmee de persoon verder kan of iets begrijpbaar kan maken..

Zodoende kwam vanmorgen dus dat artikel onder ogen en terwijl ik dat aan het lezen was besefte ik dat ik dat ook vaak deed.. Dat ik niet altijd de rust had om naar de monitor of naar de lege bladzijde te kijken voor inspiratie.
En daarin voelde ik nog een verschil.. of het voor mij zelf was of voor iemand anders, een client met een vraag, of een bekende voor iemand anders was die inspiratie gewoon aanwezig. Kon ik bij mijzelf blijven en luisteren naar de energievelden die ‘antwoord’ gaven in mijn systeem.
Maar als het om mijzelf ging, is het toch een stuk moeilijker. Afleiding zat/zit naast mij, zelfdiscipline was er op momenten dat ik er niet zoveel mee kon. Prachtige zinnen en kennis borrelden op, als ik buiten was of iets simpels als was wegstrijken ( mooie manier om je hoofd leeg te maken) en als ik de dicteerfunctie van de telefoon inschakelde loste het weer op en kwamen er andere woorden uit. En als ik de telefoon weer wegstopte dan begon het weer te stromen.
Soms moedeloos, soms bleven wel de teksten in mijn hoofd zitten als ik thuiskwam met de honden en zou ik eigenlijk gelijk pen en papier moeten pakken om neer te schrijven maar dan besloot ik eerst om andere dingen te gaan doen en dan zou ik daarna wel gaan schrijven met als gevolg dat…………..(vul het maar in)

Afleiding en weerstand met als tegenpool zelfdiscipline..
Wat roepen deze woorden eigenlijk in mijn persoon naar boven.. Drempelvrees, faalangst is een te groot woord.
Want ik ‘weet’ wat ‘ik’ kan maar durf het niet zo goed te brengen omdat anderen dat veel beter kunnen in mijn beleving. De spiegel van ‘vergelijking met anderen’ werd mij voorgehouden in deze week.

Maar als je zelf je pad verlaat om een zijweg te verkennen kan het wel eens zo zijn dat de zijweg door alles heen een doodlopend spoor is maar dat je ook niet meer terug kunt gaan en doorloopt totdat er weer een link is met je eigen Pad.
En dat gebeurde dus afgelopen week.
Het heeft niet mijn werk in de praktijk beïnvloedt het bracht juist een verdieping naar boven. Waarvoor ik zeer dankbaar ben. En het mij steeds opnieuw verbaast dat ik toch energetisch kan werken terwijl je eigen systeem overhoop wordt gehaald..

Inmiddels heeft mijn iPad drastisch tijd moeten afstaan en ligt deze niet meer naast mijn bed voor de verloren uurtjes en ben ik eindelijk in het boek begonnen wat al maanden lag te verstoffen op mijn nachttafeltje..
En wordt ook de tijd op internet en vooral op de social media steeds minder. De behoefte neemt steeds meer af wel om bezig te zijn in de Kristallen Tuin en Spiegelstenen maar verder hoeft het niet zo en toch zit daar nog een angeltje van even snel surfen als er een melding wordt weergegeven ook al ben je bezig op de website. Zelfdiscipline!! ik werk eraan 😉
Mijn laptop staat steeds vaker uit want ook hier schuilt het addertje van: openstaan is even spieken. Maar in de ochtend even de nieuwtjes scrollen met een glas thee mag van mijzelf. Twitteraccount gebruik ik amper en Skype staat in de ijskast..En Messenger is hier niet in gebruik. Althans op mijn telefoon..

Nu nog de zelfdiscipline om eindelijk naar de sportschool hier in de buurt te gaan om eindelijk mijn conditie weer op te bouwen.. Hmmm weerstand.. afleiding..uitstel.. zelfdiscipline.. Het gaat me lukken.

Vanmorgen toen ik naar de salontafel keek waar een schaal met mineralen en 3 kristallen schedels staan, voelde ik de verbinding ontstaan.. en het gevoel van weer meer aanwezig te zijn in mijn buik vanuit de hoge kosmische energie..Als het ware een frisse, tintelende wind laten waaien en eindelijk weer de energie te geven aan dat wat mijn hoogste Goed en Missie dient, waarvoor ik in dit leven naar deze aarde kwam.. ( maar wat was dat ook weer? 😉 )

dank voor het lezen van deze woorden..
gedeeld met de buitenwereld in
Marianne’s©Spiegel